تبليغاتX
Gole Aaftab gardon @ آفتابگردان
منو ببخش:

 اگه تورو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش

 اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش

 منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو میشمارم

 منو ببخش اگه بهت خیلی میگم دوست دارم

 منو ببخش اگه برات سبد سبد گل میچینم

 منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب میبینم

 اگه تورو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش

 اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش

 منو ببخش اگه واسه چشای تو خیلی کمم

 تو یه فرشته ای و من اگه فقط یه آدمم

 منو ببخش اگه برات می میرم و زنده میشم

 اگه با دیوونگیام پیش تو شرمنده میشم

 منو ببخش اگه همش میسپارمت دست خدا

 اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما

 منو ببخش من نمیخوام تو رو به ماه نشون بدم

 نشونیتو نه به شبو نه دست آسمون بدم

 منو ببخش اگه میخوام تو رو فقط واسه خودم

 ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم

 اگه تورو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش

 اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش

 

+ نوشته شده در  2006/5/30ساعت 15:48  توسط liliyan  | 

فدای سرت:

 رفتی نموندی بی وفا انگار اثر نداشت دعا

 قلب منو شکستی ها

 غصه نخور فدای سرت

 گفتی که چاره سفره

 گفتی دعا بی اثره

 نگاهم هرروز به دره

 غصه نخور فدای سرت

 فدای سرت اگه من خیلی تنهام

 فدای سرت اگه گریونه چشمام

 فدای سرت اگه دلمو شکستی

 میگن عاشق یکی دیگه هستی

 دلت دیگه از شیشه نیست

 چشات مث همیشه نیست

 تو گل نمیریزی به پام

 دیگه نمی میری برام

 آغوش تو برای من انگار دیگه جا نداره

 دوستم نداری میدونم این دیگه اما نداره

 فدای سرت اگه من خیلی تنهام

 فدای سرت اگه گریونه چشمام

 فدای سرت اگه دلمو شکستی

 میگن عاشق یکی دیگه هستی

 دلت دیگه از شیشه نیست

 چشات مث همیشه نیست

 تو گل نمیریزی به پام

 دیگه نمی میری برام

 شبای تاریک و سیاه ماهو صدا نمیکنی

 قفل سکوتو دیگه با معجزه وا نمیکنی

 رفتی نموندی بی وفا تنهایی سخته به خدا

 باز زیر قولت زدیا

 غصه نخور فدای سرت

 گفتی نه فکر رفتنی نه اهل دل شکستنی

 دلی نمونده بشکنی

 غصه نخور فدای سرت

 فدای سرت اگه من خیلی تنهام

 فدای سرت اگه گریونه چشمام

 فدای سرت اگه دلمو شکستی

 میگن عاشق یکی دیگه هستی

+ نوشته شده در  2006/5/30ساعت 15:42  توسط liliyan  | 

 

امروز مثل هميشه دلم برات تنگ شده !

 

نمي دونم گناهم يا گناهت يا گناهمون چي بود؟ 

 

وقتي به قاب عكس روي ميزم نگاه مي كنم . 

 

به خودم به خودت ، دلم برايت تنگ ميشه

 

وقتي گريه هامو ، گريه هاتو مي بينم دلم برات تنگ ميشه

 

كاش فقط يكبار  

 

فقط يكبار ديگر

 

بخندي !

 

آنوقت :

 

از خورشيد مي خواهم طلوع نكند !

 

از ماه مي خواهم در نيايد!

 

فقط از ابر مي خواهم گريه كند !

 

براي من

 

براي تو

 

براي جدايمان

 

امروز باز هم دلم برايت تنگ شده !

 

براي جدايمان

 

براي دوستيمان

 

براي صداقتت

 

براي شهامتت

 

براي شجاعتت

 

براي محبتت

 

براي..........

 

كاش دلم برايت تنگ نمي شد !

 

كاش اينقدر ضعيف نبودم !

 

كاش اينقدر ضعيف نبودي !

 

 دلم برايت تنگ شده !

 

براي عشقمان

 

براي شوق ديدار دوباره ات

 

براي شروع يك روز

 

براي دوباره ديدنت

 

براي...........

 

خيلي دلم برايت تنگ شده (((((((آفتابگردان عاشقم)))))))

 

+ نوشته شده در  2006/5/20ساعت 15:14  توسط liliyan  | 

شب شد خورشيد رفت افتابگردان عاشق به دنبال افتاب اسمان را جستجو ميكرد ناگهان 

ستاره اي چشمك زد افتابگردان سرش را به زير افكند گلها خيانت نمي كنند

+ نوشته شده در  2006/5/20ساعت 15:8  توسط liliyan  | 

من از نهايت شب حرف ميزنم 

من از نهايت تاريكي ميزنم

 اگر به خانه من آمدي

 براي من اي مهربان چراغ بيار

 و يك دريچه كه از آن به ازدحام كوچه خوشبخت بنگر

+ نوشته شده در  2006/5/15ساعت 15:30  توسط liliyan  | 

    هر وقت دلم برات تنگ میشه

                                                                                  

                                                                                     میرم پشت ابرها و گریه میکنم

                                                                                  

                                                                                     پس هر وقت بارون میاد بدون دلم   

 

                                                                                       برات تنگ شده ............!!!   

 

 

 

    

 

 

 

+ نوشته شده در  2006/5/15ساعت 15:13  توسط liliyan  | 

kiss

روزي كه به دنيا اومدي بارون مي اومد ولي

 هوا ابري نبود.

مي دوني چرا؟

چون فرشته ها داشتن گريه مي كردن

چون يكي از اونا كم شده بود

 

+ نوشته شده در  2006/5/11ساعت 10:42  توسط liliyan  | 

در عکس چشمان تو
خواب های من پیداست .
در شبیه پوست من
شب ها
چیزی شبیه خواب های تو می چرخد
هر شب به خواب هایم بیا
تا عکسمان هی به هم شبیه تر شود

+ نوشته شده در  2006/5/9ساعت 13:25  توسط liliyan  | 

زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت...
 
به مادرم گفتم ديگر تمام شد
 
 گفتم: هميشه پيش از آنکه فکر کني اتفاق مي افتد...
 
 شايد حقيقت آن دو دست جوان بود ، آن دو دست جوان
 
 که زير بارش يک ريز مرگ مدفون شد
 
 
 
 
+ نوشته شده در  2006/4/25ساعت 20:49  توسط liliyan  | 

صدا ، صدا ، صدا ، تنها صداست که مي ماند
 
 
پرنده اي که مرده بود به من پند داد که پروانه را بخاطر بسپارم
 
 
 
چراغهاي رابطه تاريکند
 
 
 
کسي مرا به آفتاب معرفي نخواهد کرد
 
 
 
پرواز را به خاطر بسپار
 
 
 
پرنده مردنيست
 
 
 
+ نوشته شده در  2006/4/25ساعت 20:46  توسط liliyan  | 

 

+ نوشته شده در  2006/4/20ساعت 11:43  توسط liliyan  | 

                                                 غمگيني را     من    پري  كوچك                                                          
مي    ‌‏شناسم  كه  در  اقيانوسي  مسكن  دارد                         


و  دلش  را  در  يك  ني‌‏ لبك چوبين             

 
مي ‌‏نوازد  آرام  آرام                    

 

 

+ نوشته شده در  2006/4/20ساعت 11:35  توسط liliyan  | 

غم هم اگر ترکم کند تنهای تنها می شوم ...

طلوع کن  طلوع کن

که بودنم تازه کنی

دست مرا بگيری و

با بوسه

اندازه کنی

+ نوشته شده در  2006/3/12ساعت 12:33  توسط liliyan  | 

ای عزيز جان من
من برای مـــــــرگ خود يک بهـــــانه می خواهم
يک بهــــــــــانه ی پوچ عاشقــــــــانه می خواهم
از غمی که می دانی با تــو بودنم مـرگ است بی تــو بودنم هــرگز

گر بهــــــــانه این باشد من بهــــــــانه می گیرم عاشقانه می میرم ... 

 

             من و تو با همیم اما دلامون خیلی دوره ...        

 

                لحظه ی ديدار نــــــــــــــــزديک است

+ نوشته شده در  2006/3/12ساعت 12:19  توسط liliyan  | 

 
  زندگي قشنگه اگه با تو باشه... مرگ قشنگه اگه براي تو باشه... دلتنگي قشنگه اگه به خاطر تو باشه... من قشنگم اگه با تو باشم.... اما تو هرجور که باشي قشنگي..!
 
 
 

 

            غرورت را به خاطر کسی که دوستش داری
                  بشکن ولی دل کسی که
          دوستش داری به خاطر غرورت نشکن
 
+ نوشته شده در  2006/1/25ساعت 10:39  توسط liliyan  | 

  
  

                                                                                         

 

 

باران بر شیشهء هفت رنگ پنجره می بارد

همه چیز را با خود می شوید

جز اسم تو

که بر بخار پشت شیشه نوشته ام !

 

برق آسمان چشم را خیره می کند

رعد ش

دل را بر سینه می ریزد

 

آسمان ابریست

دلم برای طعم شانه هایت تنگ است ...                                                                                                                                                              
                                    

+ نوشته شده در  2006/1/23ساعت 10:50  توسط liliyan  | 

 اگه قرار بود چیز دیگه ای باشم 

          دوست داشتم اشک باشم

می دونی چرا ؟؟                                                                                                                       تو چشمات متولد شم   رو گونه ات زندگی کنم            

                                              

+ نوشته شده در  2006/1/22ساعت 12:53  توسط liliyan  | 

غم در دل من به قدر عالمه                                                                وقتي در آغوشم بودي قطره اشكي بر گونه ات لغزيد خواستم با

انگشتانم آن قطره اشك را پاك كنم

اما ...!

آن قطره اشك برايم آشنا بود ...آشنا بود ... ؟

يادم آمد ...!

آن هنگام كه خداوند تورا مي آفريد خاك تو را با اشكهايم

سرشت!!!

راستي به گونه هاي خيس من نگاه كن!!

اشكهاي من براي انگشتانه تو آشنا نيست

+ نوشته شده در  2006/1/5ساعت 11:21  توسط liliyan  | 

 

           

 

                                       کاش ميشد پرنده بوديم
                               تو دست آسمون
                            تا براي هم ميساختيم
                                 از پرامون آشيون          
               من براي تو ميساختم سقفي از بال و پرم
                 تو ميذاشتي عاشقونه پرت و زير سرم 
   

+ نوشته شده در  2005/12/14ساعت 11:31  توسط liliyan  | 

    

 

    

 

 

                  

عشق من گوش کن ، حرف آخرم با توست :

هر بامداد ، با یاد روی تو

گلهای یاس را پرواز می دهم

به شهر فرشتگان ،

تو یک فرشته ای که تنها میان جمع ،

افتاده ای به بند

تنهایی ترا ،

دیشب کبوتری از پشت شیشه های اتاق محقرم ،

فریاد کرد و رفت

ای دستهای تو سرشار از خدا ،

ای چشمهای تو لبریز رنجها ،

بر خیز و بال خویش بگشای سوی عشق

که در آن دیار پاک

یک خسته دگر ،

در انتظار توست

                      نمی گم عوض شدی نه تو هنوزم مهربونی

                       حدسش و زده بودم نمی خوای پیشم بمونی

                      روزای اول این عشق اشتیاقت تازه تر بود

                        حالا با صد تا التماسم واسه من شعر نمی خونی

                       بعضی وقتا اگه حرف و خبری جایی نباشه

                      نمی ری سراغ قصه های خودمونی

                      گفتی تنها نامه من تو دس همه ست عزیزم

                     نامتو من بفرستم حالا به کدوم نشونی

                     بنویسم روی پاکت با یه تیکه یاد غربت

                     برسه به یه ستاره به یه عشق آسمونی

                     پشت پنجره نشستم واسه تو می نویسم

                     که شاید رد شه از اینجا سایه محو جنونی

                     یه روزی خوندم یه جایی از عزیز بی وفایی

                    واسه دوام یک عشق عاشقو باید از خودش برونی

                   بهترین جمله دنیا فکر کنم همینه زیبا

                    عمری دنبالت تو بودم اونی که می خوای همونی

                    صبر و حوصله نداشتن عادت همه ست عزیزم

                     تو که نیستی مثل اونها تو خود رنگین کمونی

                    نه جواب نامت این نیس اونو بعدا می نویسم

                     که سلام گلدونا رو به گلاشون برسونی

                     گفتم اینو بنویسم که دوست دارم عزیزم

                   بیشتر از تو می دونم من که تو اینو نمی دونی 

 

 

+ نوشته شده در  2005/12/14ساعت 11:23  توسط liliyan  | 

hiسلام اي تنها بهونه واسه ي نفس كشيدن
 هنوزم پر مي كشه دل براي به تو رسيدن 
 واسه ي جواب نامت مي دونم كه خيلي ديره 
بذا به حساب غربت نكنه دلت بگيره 
عزيزم بگو ببينمكه چه رنگه روزگارت 
 خيلي دوست دارم تو مهتاب بشينم يه شب كنارت 
سر تو مهربوني بذاري به روي شونم 
 تو فقط واسم دعا كن آخه دنبال بهونم 
حالم رو اگه بپرسي خوبه تعريفي نداره 
چون بلاتكليفه عاشق آخه تكليفي نداره 
نكنه ازم برنجي تشنه ام تشنه ي بارون 
چه قدر از دريا ما دوريم بيگناهيم هر دو تامون 
 بد جوري به هم مي ريزه من و گاهي اتفاقي 
تو اگه نباشي از من نمي مونه چيزي باقي 
مي دوني كه دست من نيست بازياي سرنوشته 
 رو قشنگا خط كشيده زشتا رو برام نوشته 
باز كه ابري شد نگاهت بغضتم واسم عزيزه 
اما اشكات رو نگه دار نذار اينجوري بريزه 
من هنوز چيزي نگفتم كه تو طاقتت تموم شد 
باقيش و بگم مي بيني گريه هات كلي حروم شد 
حال من خيلي عجيبه دوست دارم پيشم بشيني
من نگاهت بكنم تو تو چشام عشق رو ببيني 
يادته من و تو داشتيم ساده زندگي مي كرديم 
 از همين چشمه ي شفاف رفع تشنگي مي كرديم 
يه دفه يه مهمون اومد عقلم رو يه جوري دزديد 
 دل تو به روش نياورد از همون دقيقه فهميد 
اولش فكر نمي كردم كه دلم رو برده باشه 
يا دلم گول چشاي روشنش رو خورده باشه 
اما نه گذشت و ديدم دل من ديوونه تر شد 
به تو گفتم و دلت از قصه ي من با خبر شد 
اولش گفتم يه حسه يا يه احترام ساده 
اما بعد ديدم كه عشقه آخه اندازش زياده 
تو بازم طاقت آوردي مث پونه ها تو پاييز 
 سرنوشت تو سفيده ماجراي من غم انگيزه 
بد جوري ديوونتم من فكر نكن اين اعترافه 
هميشه نبودن تو كرده اين دل و كلافه 
مي دونم فرقي نداره واست عاشق بودن من 
مي دونم واست يكي شد بودن و نبودن من 
 مي دونم دوسم نداري مث روزاي گذشته 
 من خودم خوندم تو چشمات يه كسي اين رو نوشته 
اما روح من يه درياست پره از موج و تلاطم 
 ساحلش تويي و موجاش خنجراي حرف مردم
آخ چه لذتي داره ناز چشماتو كشيدن
رفتن يه راه دشوار واسه هرگز نرسيدن 
 من كه آسمون نبودم اما عشق تو يه ماهه
سرزنش نكن دلم رو به خدا اون بي گناهه 
تو كه چشماي قشنگت خونه ي صد تا ستاره س 
تو كه لبخند طلاييت واسه من عمر دوباره س 
بيا و مثل گذشته جز به من به همه شك كن 
من بدون تو مي ميرم بيا و بهم كمك كن
+ نوشته شده در  2005/12/3ساعت 20:31  توسط liliyan  | 

hiسلام بهونه قشنگ من براي زندگي
آره باز منم همون ديوونه ي هميشگي 
فداي مهربونيات چه مكني با سرنوشت 
دلم برات تنگ شده بود اين نامه رو واست نوشت 
حال من رو اگه بخواي رنگ گلاي قاليه 
 جاي نگاهت بد جوري تو صحن چشمام خاليه 
ابرا همه پيش منن اينجا هوا پر از غمه 
از غصه هام هر چي بگم جون خودت بازم كمه 
ديشب دلم گرفته بود رفتم كنار آسمون 
فرياد زدم يا تو بيا يا من و پيشت برسون 
فداي تو! نمي دوني بي تو چه دردي كشيدم 
حقيقت رو واست بگم به آخر خط رسيدم 
رفتي و من تنها شدم با غصه هاي زندگي
قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگي
نمي دوني چه قدر دلم تنگه براي ديدنت
براي مهربونيات نوازشات بوسيدنت
به خاطرت مونده يكي هميشه چشم به راهته 
 يه قلب تنها و كبود هلاك يه نگاهته 
من مي دونم همين روزا عشق من از يادت ميره 
بعدش خبر ميدن بيا كه داره دوستت ميميره 
روزات بلنده يا كوتاه دوست شدي اونجا با كسي
بيشتر از اين من و نذار تو غصه و دلواپسي 
يه وقت من و گم نكني تو دود اون شهر غريب 
 يه سرزمين غربته با صد نيرنگ و فريب 
فداي تو يه وقت شبا بي خوابي خستت نكنه 
غم غريبي عزيزم زرد و شكستت نكنه 
چادر شب لطيف تو از روت شبا پس نزني
تنگ بلور آب تو يه وقت ناغافل نشكني
اگه واست زحمتي نيست بر سر عهد مون بمون 
منم تو رو سپردم دست خداي مهربون 
راستي ديروز بارون اومد من و خيالت تر شديم
رفتيم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شديم 
از وقتي رفتي آسمونمون پر كبوتره 
زخم دلم خوب نشده از وقتي رفتي بد تره 
غصه نخور تا تو بياي حال منم اين جوريه 
سرفه هاي مكررم مال هواي دوريه 
گلدون شمعدوني مونم عجيب واست دلواپسه 
 مثه يه بچه كه بار اوله ميره مدرسه 
تو از خودت برام بگو بدون من خوش ميگذره ؟
دلت مي خواد مي اومدم يا تنها رفتي بهتره 
از وقتي رفتي تو چشام فقط شده كاسه خون 
همش يه چشمم به دره چشم ديگم به آسمون 
يادت مي آد گريه هامو ريختم كنار پنجره 
داد كشيدم تو رو خدا نامه بده يادت نره 
يادت ميآد خنديدي و گفتي حالا بذار برم
تو رفتي و من تا حالا كنار در منتظرم 
امروز ديدم ديگه داري من رو فراموش مي كني 
فانوس آرزوهامونو داري خاموش ميكني 
گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي وفاست 
با اين كه من خوب مي دونم جواب نامه با خداست 
عكساي نازنين تو با چند تا گل كنارمه 
يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه 
تنها دليل زندگي با يه غمي دوست دارم
داغ دلم تازه ميشه اسمت و وقتي مي آرم 
وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه گير 
مگه نگفتم چشمات رو از چشم من هيچ وقت نگير 
حرف منو به دل نگير همش مال غريبيه 
تو رفتي و من غريب شدم چه دنياي عجيبيه 
زودتر بيا بدون تو اينجا واسم جهنمه 
ديوار خونمون پر از سايه ي غصه و غمه
تحملي كه تو دادي ديگه داره تموم ميشه 
مگه نگفتي همه جا ماله مني تا هميشه 
دلم واست شور مي زنه اين دل و بي خبر نذار 
تو رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نذار 
فكر نكني از راه دور دارم سفارش ميكنم 
به جون تو فقط دارم يه قدري خواهش ميكنم 
اگه بخوام برات بگم شايد بشه صد تا كتاب 
كه هر صفحه ش قصه چند تا درده و چند تا عذاب 
مي گم شبا ستاره ها تا مي تونن دعات كنن 
نورشونو بدرقه پاكي خنده هات كنن
يه شب تو پاييز كه غمت سر به سر دل مي داره 
من همون كسي هستم كه بيشتر از همه دوست دارم

+ نوشته شده در  2005/12/3ساعت 20:17  توسط liliyan  | 

ستاره ها را هر شب می بينم

با اينکه خيلی دورند

ولی تو را در روز هم نمی بينم

کاش ستاره بودی

+ نوشته شده در  2005/11/30ساعت 16:24  توسط liliyan  | 

  

       

هوايی که تو توش نفس ميکشی

                       عطر گلش به آسمون ميرسه

                             کسی که ديوونه ی چشمات ميشه

                                        مثل من آخر به جنون ميرسه                

+ نوشته شده در  2005/11/29ساعت 14:38  توسط liliyan  | 

با هزار و يک ترفند...

شاخه گلی مصنوعی را

در ميان گلهای شاداب گلدانت

پنهان کردم

 

و بر دفتر خاطراتت نوشتم:

تو را دوست خواهم داشت

تا زمانی که آخرين گل پژمرده شود...

+ نوشته شده در  2005/11/28ساعت 18:11  توسط liliyan  | 

 
محاكمه عشق...
جلسه محاكمه عشق بود
و قاضي عقل ،
و عشق محكوم به تبعيد به دورترين نقطه مغز شده بود
يعني فراموشي ،
قلب تقاضاي عفو عشق را داشت
ولي همه اعضا با او مخالف بودند
قلب شروع كرد به طرفداري از عشق
آهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز آرزوي ديدن اونو داشتي
اي گوش مگر تو نبودي كه در آرزوي شنيدن صدايش بودي
و شما پاها كه هميشه آماده رفتن به سويش بوديد
حالا چرا اينچنين با او مخالفيد؟
همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند
تنها عقل و قلب در جلسه مادند
عقل گفت :ديدي قلب همه از عشق بيزارند !
ولي من متحيرم كه با وجودي كه عشق بيشتر از همه تو را آزرده
چرا هنوز از او حمايت ميكني !؟
قلب ناليد:كه من بدون وجود عشق ديگر نخواهم بود
و تنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار ميكند
و فقط با عشق ميتوانم يك قلب واقعي باشم .
پس من هميشه از او حمايت خواهم كرد حتي اگر نابود شوم...
 
دل نوشت:
خوب رويان جهان رحم ندارد دلشان
بايد ازجان گذرد هركه شود عاشقشان
روز اول كه سرشتند زگل پيكرشان                                        
سنگي اندر گلشان بود همان شد دلشان

     

+ نوشته شده در  2005/11/28ساعت 17:53  توسط liliyan 

+ نوشته شده در  2005/11/28ساعت 17:39  توسط liliyan  | 

پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت : اما من درخت نيستم . تو نمي تواني روي شانه من آشيانه بسازي .
پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدمها را خوب مي دانم اما
گاهي پرنده ها و آدمها را اشتباه مي گيرم .
انسان خنديد و به نظرش اين خنده
دارترين اشتباه ممکن بود .


پرنده گفت : راستي چرا پر زدن را کنار گذاشتي
؟ انسان منظور پرنده را نفهميد اما باز هم خنديد .
پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگر نخنديد . انگار ته ته خاطراتش چيزي را به
ياد آورد . چيزي که نمي دانست چيست . شايد يک آبي دور – يک اوج دوست داشتني .


پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را نيز مي شناسم که پر زدن از
يادشان رفته است .
درست است که پرواز براي يک پرنده ضرورت است اما اگر تمرين
نکند فراموش مي شود .

پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال کرد تا اينکه چشمش به يک آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي
سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد .


آنوقت خدا بر شانه هاي کوچک انسان دست گذاشت و گفت : " يادت مي آيد ؟ تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي . راستي عزيزم
بالهايت را کجا جا گذاشتي ؟ "
انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس کرد . آنوقت رو به خدا کرد و گريست .
+ نوشته شده در  2005/11/28ساعت 17:37  توسط liliyan  | 

بهترين دوست اون دوستيه كه بتوني باهاش روي يك سكو ساكت بشيني و چيزي نگي و وقتي ازش دور ميشي حس كني بهترين گفتگوي عمرت رو داشتي
ما واقعا تا چيزي رو از دست نديم قدرش رو نمي دونيم ولي در عين حال تا وقتي كه چيزي رو دوباره به دست نياريم نمي دونيم چي رو از دست داديم
اينكه تمام عشقت رو به كسي بدي تضميني بر اين نيست كه او هم همين كار رو بكنه پس انتظار عشق متقابل نداشته باش ، فقط منتظر باش تا اينكه عشق آروم تو قلبش رشد كنه و اگه اين طور نشد خوشحال باش كه توي دل تو رشد كرده
در عرض يك دقيقه ميشه يك نفر رو خرد كرد در يك ساعت ميشه يكي رو دوست داشت و در يك روز ميشه عاشق شد ، ئلي يك عمر طول مي كشه تا كسي رو فراموش كرد
دنبال نگاهها نرو چون مي تونن گولت بزنن، دنبال دارايي ترو چون كم كم افول مي كنه ، دنبال كسي باش كه باعث بشه لبخند بزني چون فقط با يك لبخند ميشه يه روز تيره رو روشن كرد ، كسي رو پيدا كن كه تو رو شاد كنه
دقايقي تو زندگي هستن كه دلت براي كسي اونقدر تنگ ميشه كه مي خواي اونو از رويات بكشي بيرون و توي دنياي واقعي بغلش كني
رويايي رو ببين كه مي خواي ، جايي برو كه دوست داري ، چيزي باش كه مي خواي باشي ، چون فقط يك جون داري و يك شانس براي اينكه هر چي دوست داري انجام بدي
آرزو مي كنم به اندازه ي كافي شادي داشته باشي تا خوش باشي ، به اندازه كافي بكوشي تا قوي باشي
به اندازه كافي اندوه داشته باشي تا يك انسان باقي بموني و به اندازه كافي اميد تا خوشحال بموني
هميشه خودتو جاي ديگران بذار اگر حس مي كني چيزي ناراحتت مي كنه احتمالا ديگران رو هم آزار مي ده
شادترين افراد لزوما بهترين چيزها رو ندارن ، اونا فقط از اونچه تو راهشون هست بهترين استفاده رو مي برن
شادي براي اونايي كه گريه مي كنن و يا صدمه مي بينن زنده است ، براي اونايي كه دنبالش مي گردن و اونايي كه امتحانش كردن ، چون فقط اينها هستن كه اهمين ديگران رو تو زندگيشون مي فهمن
عشق با يك لبخند شروع ميشه با يك بوسه رشد مي كنه و با اشك تموم مي شه ،‌ روشنترين آينده هميشه روي گذشته فراموش شده شكل مي گيره ، نميشه تا وقتي كه دردها و رنجا رو دور نريختي توي زندگي به درستي پيش بري ،
وقتي كه به دنيا اومدي تو تنها كسي بودي كه گريه مي كردي و بقيه مي خنديدن ، سعي كن يه جوري زندگي كني وقتي رفتي تنها تو بخندي و بقيه گريه كنن

                                      


  

+ نوشته شده در  2005/11/28ساعت 17:34  توسط liliyan  | 

 

             وقتي گريه ميكنم تو را در ميان اشكهايم ميبينم ......اشكهايم را پاك ميكنم تا كسي تو را نبيند...              

پاييزو دوست دارم چون فصل غمهاست...غمو دوست دارم چون اشك دلهاست...اشك و دوست دارم چون نداي قلبهاست...قلبمو دوست دارم چون اسم تو روش هك شده...ولي تو رو دوست دارم بي انكه بدانم چرا؟     

                                  

            

                      

            

+ نوشته شده در  2005/11/28ساعت 17:33  توسط liliyan  |